Badania kliniczne wykazały, że ok. 30% psów i kotów jest nosicielami pasożytów jelitowych. Większość inwazji przebiega bezobjawowo - problem jest więc o wiele poważniejszy niż mogłoby się pozornie wydawać.

 

Rodzje pasozytów jelitowych u psów i kotów.

Podstawowymi dwoma rodzjami pasożytów u psów i kotów są robaki jelitowe nicienie i tasiemce. Dużym problemem są także inwazje pierwotniacze (giardia).

 

Objawy robaczycy

W zależności od intensywności inwazji pasożytniczej mogą występować rozmaite objawy kliniczne: wymioty, zmienny apetyt, biegunki, zaparcia, rozdęty brzuch, wychudzenie, matowa sierść, nadmierne wypadanie włosów, zahamowanie wzrostu, niedokrwistość, ogólne wyniszczenie, u szczeniąt ataki drgawek, podatność na rozmaite schorzenia. U kociąt i szczeniąt objawy mogą być tak nasilone, że prowdzą do smierci. U zarobaczonych zwierząt w związku z zachwianiem systemu odpornościowego, szczepienia ochronne zazwyczaj nie dają oczekiwanego efektu.

Nie leczone robaczyce przewodu pokarmowego stanowią zagrożenie dla zdrowia innych zwierząt i człowieka. Szczególnie narażone są małe dzieci, kt. układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty i nie radzi sobie z inwazją. Dzieci nie potrafią dostatecznie dbać o higienę.

 

Zanieczyszczenie środowisk miejskich jajami pasożytów:

Szacuje się, że każdego roku tysiące dzieci ulega zarażeniu endoparazytami, a kilka procent ma poważne kłopoty ze wzrokiem ( do utraty włącznie) w następstwie migracji stadiów larwalnych.

 

Jak zarażają się psy i koty ?

Do zarażenia dochodzi po zjedzeniu jaj lub larw pasożytów znajdujących się np. w ziemi (jajeczka mogą przetwać w ziemi w stanie zdolnym do inwazji nawetwiele lat). Niewidoczne gołym okiem jaja mogą byc przenoszone na butach, dłoniach bądź na ubraniu.

Do inwazji może dochodzić także przez skórę zwierzęcia w trakcie bezpośredniego kontaktu (np. przez opuszki łap).

Często do inwazji dochodzi już w trakcie życia płodowego poprzez łożysko (glisty), lub w okresie karmienia wraz z mlekiem matki (glisty, tegoryjce).

Kolejną droga inwazji jest zjadanie innyc zwierząt, będących żywicielami pośrednimi (pchły, ptaki, ryby, gryzonie ...)

Ryzyko zakażenia można zmniejszyć dzięki przestrzeganiu podstawowych zasad higieny. Szczególnie ważne jest systematyczne usuwanie odchodów, dbanie o odpowiedni stan podłóg - powinny być suche, bez szpar. Najlepszym sposobem walki z pasożytami jest wprowadzenie i konsekwentne stosowanie odpowiedniego dla danej sytuacji programu odrobacznia.

Sytuacja idealna, to taka, gdy każde odrobaczanie poprzedzone byłoby badanie parazytologicznym, dającym jednoznaczne rozpoznanie. W praktyce, ze względu na fakt, iz wyniki badania koproskopowego są uciążliwe ( wymagane jest kilkakrotne badanie różnych próbek kału) i często fałszywie ujemne, stosuje się odpowiednie programy odrobaczania. Zwykle leki podaje sie 2 - 4 razy w roku. Szczególnie starannie należy zadbać o prawidłowe odrobaczanie szczeniąt oraz suk w okresie ciąży i karmienia. Dostępne leki renomowanych producentów są w pełni bepieczne dla psów i kotów, bardzo skuteczne, relatywnie coraz tańsze.

Giardia (lamblia) to pasożyt jelitowy - jednokomórkowy pierwotniak. Występuje powszechnie niemal u wszystkich gat. zwierząt i człowieka (narazone są zwłaszcza dzieci). Problem szczególnie nasilony w psiarniach i w schroniskach (do 100% zaraznych zwierząt). Światowa Organizacja Zdrowia zakwalifikowała giardiozę jako chorobe odzwierzęcą ( zoonozę). Objawy podobnie jak w przypadku inwazji robakami są zróznicowane. Najczęściej biegunka, utrata masy ciała, zahamowanie rozwoju. Zapobieganie i leczenie giardiozy wymaga szczególni starannego programu odrobacznia.


Ostatnia aktualizacja:
(c) 2000 by Paweł Kołodziejczak